Lauf schnell davon wenn ein Bär vor dir steht

Please look below for the English version

Waarin ik mij afvraag of het hellend vlak van Ronquières wel echt in Ronquières ligt, overstelpt word door advies en hier en daar ook nog iets schrijf over fietsen.

Lauf schnell davon wenn ein Bär vor dir steht. Het is de enige zin die ik heb onthouden van de lessen Duits in het middelbaar. Na hier en daar wat te hebben opgezocht over wat je moet doen als je een beer tegenkomt, moet ik concluderen dat het niet echt goed advies is. Het is alles wat je best niet doet als je een beer tegenkomt. Waardoor ik me nu dus afvraag welke onwaarheden ze me nog hebben wijsgemaakt op school. Het hellend vlak van Ronquières ligt toch wel echt in Ronquières?

Het heeft me wel aan het denken gezet over het geven en het krijgen van advies. Sinds ik heb aangekondigd dat ik van Alaska naar Patagonië ga fietsen wordt ik overstelpt met advies.

Zeg je werk op. Zeg zeker je werk niet op. Leer Spaans. Neem genoeg ondergoed mee. Doe alsof je getrouwd bent (daar ga ik nog wat acteerlessen voor moeten nemen denk ik). Wees voorzichtig. Ga zeker niet naar land x, regio y of stad z, want het is daar veel te gevaarlijk. Schrijf de titel van je eerste blog zeker niet in het Duits, want de mensen gaan denken dat heel de blog in het Duits geschreven is. Je moet nu gaan, anders ga je er later spijt van hebben.

Er is niet enkel het advies van vrienden en kennissen. Er zijn eindeloos veel blogs en boeken van mensen die de wereld of een stuk daarvan zijn rond gefietst. Er zijn bibliotheken vol boeken over het leven en hoe het te lijden. En het beste is dat ik deze boeken kan (her)lezen terwijl ik door de landschappen fiets die erin beschreven worden. Ook muziek is een onuitputtelijke bron van advies. Ik moet er zeker aan denken om geen gele sneeuw te eten.

En dan zijn er nog de mensen die ik nog niet ken, maar die ik ga ontmoeten tijdens mijn tocht. Wat advies zullen zij me geven?

Een vriend gaf het advies om een thema te kiezen voor de reis, een referentiepunt om te kijken naar de wereld waar ik door ga fietsen. Een soort langgerekte Davidsfonds themareis voor de eenzame fietser.

Dat vind ik een geweldig idee. Ik wil weten waarom iemand een bepaald advies geeft. Vaak is advies een reflectie van het wereldbeeld van de persoon die het advies geeft, een afgeleide van zijn/ haar ervaringen, wensen en angsten. Of je advies nu volgt of niet volgt, het is een poort naar een Ali Baba grot vol verhalen.

In ieder geval genoeg om over na te denken de komende 2 jaar terwijl ik mijn kuiten train.

Lauf schnell davon wenn ein Bär vor dir steht

It is the only sentence I remember from studying German in secondary school. After doing some research planning this bikeride from Alaska to Patagonia I have to conclude that it is probably the single most lousy piece of advice known to mankind. It is everything you shouldn’t do when confronted with a bear.

Ever since I announced I ‘m going to ride my bike from Alaska to Patagonia, I ‘m bombarded with advice: where I should go, what I should do, what I should be afraid of. It made me think about the nature of advice. It often seems to be a reflection of the outlook on life of the person giving the advice. It is a construct of their experiences, hopes, fears and regrets.

I should quit my job. I shouldn’t quit my job. I should learn Spanish. I should take enough underwear with me. I should act like I ‘m married (I think I will have to take quite a few acting classes to pull that one off). I should be careful at all times. I shouldn’t visit country x, region y or city z because it is way too dangerous. I shouldn’t travel alone. I should go now or I will regret it forever.

Among all this advice a friend suggested to pick a theme for the trip, a point of reference to look at the world I will cycle through and the people I will encounter.  It is a splendid idea and one my friend regretted not to find the time for himself. I’m intrigued by the advice people give because, regardless if you take it or ignore it, it is a gateway to a treasure trove of stories. It is quite a luxury to be able to spend this much time discovering new ways to see the world.

There is not only the advice of friends and people I know. There are countless blogs and books by people who cycled the world. There are libraries full of books on life and how to live it. And the best thing is, I will have the chance to (re)read them passing through the places so vividly described in them. The same goes for music. I should certainly remember not to eat the yellow snow.

And then there are the people I don’t know yet and that I will meet along the way. What advice would they give me?

I ‘m looking forward to this endless string of stories and advice and what it will teach me about life. Anyway, enough to ponder on for the next year or two, while I ‘m working on my calves.