You snooze you lose

Please look below for the English version

Van Anchorage naar Dawson City

“Je weet wat ze zeggen” , lachte Elaine terwijl ze het laatste stuk brownie voor me inpakte voor onderweg, geen kruimel overlatend voor de andere Warmshowers gasten die nog sliepen, “you snooze, you lose”. Dat kon ik natuurlijk niet weigeren.

Ik heb dezelfde ‘you snooze you lose’ houding als ik aan het fietsen ben. Vroeg starten, lange dagen in het zadel, tempo maken bergop, kilometers tellen tot ik ze niet meer hoef te tellen omdat ik zo in het ritme zit dat ze gewoon voorbijvliegen.

Ik hou ervan om grote afstanden te overbruggen, om vooruitgang te zien op de landkaart. Ook al fietste ik voornamelijk richting het noorden, terwijl ik naar het zuiden moet. Iets wat heel wat mensen die ik tegenkwam niet konden laten te zeggen. “Je weet toch dat je de verkeerde kant opgaat?”

Ik hou van die lange dagen in het zadel en de fysieke en mentale inspanning die nodig is om dit dag in dag uit vol te houden. Dit is waarom ik fiets.

IMG-20170524-WA0005

Maar dit is niet waar het om draait bij reizen, zoals Dieter opmerkte, een man die er 15 jaar over deed om rond de wereld te fietsen en die nu een hostel heeft in Dawson City. “Reizen is ook leven.”

Avontuur vind je naast de weg.

Het is een dorp genaamd Chicken, waar er geen stromend water is, maar waar de inwoners uitermate trots zijn op hun ondergoed kanon. Soms is het belangrijk prioriteiten te kiezen in het leven.

Het is de zoektocht naar een slaapplaats elke avond. Ik sliep een nacht in een busje in een kamp voor wegenwerkers nadat ik in een storm terechtkwam in de bergen.

IMG_20170516_082408828.jpg

Het is het vinden van de perfecte plaats om te kamperen op het einde van de dag.

SAM_3039.JPG

Het is de ontmoeting met mensen. Uitgenodigd worden voor hamburgers en bier door Sean en Ryan in een camping in het bos. In de tuin werken met Elaine, muziek van Vivaldi op de achtergrond.  Debbie and Jay ontmoeten die een bus in hun tuin hebben gezet om vermoeide fietsers te verwelkomen. 

IMG_20170518_094519770.jpg

Het is een boek lezen dat je nog nooit gelezen hebt op een plaats waar je nog nooit geweest bent. 

IMG-20170524-WA0014.jpg

Het is wildkamperen in een storm dicht bij de grens en in het midden van de nacht opstaan om dit uitzicht te zien.

IMG_20170522_244818008 (2).jpg

Het is andere fietsers tegenkomen, samen fietsen en verhalen uitwisselen.

IMG-20170524-WA0003.jpg

Nu ben ik in Dawson City in Canada. Een stadje dat zijn glorieperiode beleefde op het einde van de 19de eeuw toen hier goud werd gevonden en duizenden mensen, voornamelijk mannen naar hier kwamen om hun geluk te beproeven. Ze waren op zoek naar goud, maar ik denk dat ten minste enkele onder hen niet enkel naar goud op zoek waren maar ook naar avontuur. En dat ze dat avontuur hier ook gevonden hebben ergens langs de oever van de Yukon en Klondike.

Dat brengt me tot een voor mij beangstigend besluit. Fietsen is niet het doel, maar wel de zoektocht naar avontuur. Voorlopig ten minste.

You snooze you lose

From Anchorage to Dawson City

“You know what they say”, Elaine said, offering me the last piece of brownie, leaving not a single crumb for the other warmshowers guests still asleep, “you snooze you lose”. Never one to refuse an extra piece of brwonie, I had to agree.

I have the same ‘you snooze you lose’ attitude when I’m cycling. Starting early, making long days in the saddle, powering up hills, counting miles until I no longer have to count them because they just swoop by once I found my rythm.

I like covering distance, seeing progress on a map, Even when i’m going North and Patagonia is in the South. A fact quite a few Alaskans had to point out “you know you are going the wrong way, right?”

I like those long days in the saddle and the physical and mental effort that is needed to do this, day in and day out. It is why I cycle.

IMG-20170524-WA0005

It is however not what travelling is about, as Dieter a man who took 15 years to cycle the world and is now running a hostel in Dawson City , pointed out. “Travelling is living as well”.

Adventure is often found next to the road.

It is in a town called Chicken where there is no running water, but they are very proud to have their very own underwear cannon. Sometimes you have to prioritise in life.

It is the search for a place to sleep every night. I spend a night in a van in the middle of a roadworker’s camp after being caught in a storm in the mountains.

IMG_20170516_082408828

It is finding the perfect wildcamp spot at the perfect time.

SAM_3039

It is the kindness of strangers along the road. Getting invited by Sean and Ryan to an evening of burgers and beer at a campsite. Working with Elaine in the garden, Vivaldi music playing in the background. Meeting Debbie and Jay who put a bus in their backyard to welcome weary cyclists.

IMG_20170518_094519770

It is reading a book you never read before, in a place you never been before.

IMG-20170524-WA0014

It is wildcamping in a storm close to the border and waking up to this view in the middle of the night.

IMG_20170522_244818008 (2)

It is meeting other cyclists, to share the road with and tell stories.

IMG-20170524-WA0003

So here I am at Dawson City in Canada. A town that boomed at the end of the 19th century when gold was found and tousands of people, mostly men, came this far North to prove their luck. They were looking for gold, but I imagine at least some of them were not just looking for gold, they were looking for adventure. And they must have found it somewhere along the shores of the Yukon and Klondike river.

This leads me to a rather terrifying conclusion: cycling is not the point, for now at least, adventure is.

Sponsored Post Learn from the experts: Create a successful blog with our brand new courseThe WordPress.com Blog

Are you new to blogging, and do you want step-by-step guidance on how to publish and grow your blog? Learn more about our new Blogging for Beginners course and get 50% off through December 10th.

WordPress.com is excited to announce our newest offering: a course just for beginning bloggers where you’ll learn everything you need to know about blogging from the most trusted experts in the industry. We have helped millions of blogs get up and running, we know what works, and we want you to to know everything we know. This course provides all the fundamental skills and inspiration you need to get your blog started, an interactive community forum, and content updated annually.

Lauf schnell davon wenn ein Bär vor dir steht

Waarin ik mij afvraag of het hellend vlak van Ronquières wel echt in Ronquières ligt, overstelpt word door advies en hier en daar ook nog iets schrijf over fietsen.

Please look below for the English version

Waarin ik mij afvraag of het hellend vlak van Ronquières wel echt in Ronquières ligt, overstelpt word door advies en hier en daar ook nog iets schrijf over fietsen.

Lauf schnell davon wenn ein Bär vor dir steht. Het is de enige zin die ik heb onthouden van de lessen Duits in het middelbaar. Na hier en daar wat te hebben opgezocht over wat je moet doen als je een beer tegenkomt, moet ik concluderen dat het niet echt goed advies is. Het is alles wat je best niet doet als je een beer tegenkomt. Waardoor ik me nu dus afvraag welke onwaarheden ze me nog hebben wijsgemaakt op school. Het hellend vlak van Ronquières ligt toch wel echt in Ronquières?

Het heeft me wel aan het denken gezet over het geven en het krijgen van advies. Sinds ik heb aangekondigd dat ik van Alaska naar Patagonië ga fietsen word ik overstelpt met advies.

Zeg je werk op. Zeg zeker je werk niet op. Leer Spaans. Neem genoeg ondergoed mee. Doe alsof je getrouwd bent (daar ga ik nog wat acteerlessen voor moeten nemen denk ik). Wees voorzichtig. Ga zeker niet naar land x, regio y of stad z, want het is daar veel te gevaarlijk. Schrijf de titel van je eerste blog zeker niet in het Duits, want de mensen gaan denken dat heel de blog in het Duits geschreven is. Je moet nu gaan, anders ga je er later spijt van hebben.

Er is niet enkel het advies van vrienden en kennissen. Er zijn eindeloos veel blogs en boeken van mensen die de wereld of een stuk daarvan zijn rond gefietst. Er zijn bibliotheken vol boeken over het leven en hoe het te lijden. En het beste is dat ik deze boeken kan (her)lezen terwijl ik door de landschappen fiets die erin beschreven worden. Ook muziek is een onuitputtelijke bron van advies. Ik moet er zeker aan denken om geen gele sneeuw te eten.

En dan zijn er nog de mensen die ik nog niet ken, maar die ik ga ontmoeten tijdens mijn tocht. Wat advies zullen zij me geven?

Een vriend gaf het advies om een thema te kiezen voor de reis, een referentiepunt om te kijken naar de wereld waar ik door ga fietsen. Een soort langgerekte Davidsfonds themareis voor de eenzame fietser.

Dat vind ik een geweldig idee. Ik wil weten waarom iemand een bepaald advies geeft. Vaak is advies een reflectie van het wereldbeeld van de persoon die het advies geeft, een afgeleide van zijn/ haar ervaringen, wensen en angsten. Of je advies nu volgt of niet volgt, het is een poort naar een Ali Baba grot vol verhalen.

In ieder geval genoeg om over na te denken de komende 2 jaar terwijl ik mijn kuiten train.

Lauf schnell davon wenn ein Bär vor dir steht

It is the only sentence I remember from studying German in secondary school. After doing some research planning this bikeride from Alaska to Patagonia I have to conclude that it is probably the single most lousy piece of advice known to mankind. It is everything you shouldn’t do when confronted with a bear.

Ever since I announced I ‘m going to ride my bike from Alaska to Patagonia, I ‘m bombarded with advice: where I should go, what I should do, what I should be afraid of. It made me think about the nature of advice. It often seems to be a reflection of the outlook on life of the person giving the advice. It is a construct of their experiences, hopes, fears and regrets.

I should quit my job. I shouldn’t quit my job. I should learn Spanish. I should take enough underwear with me. I should act like I ‘m married (I think I will have to take quite a few acting classes to pull that one off). I should be careful at all times. I shouldn’t visit country x, region y or city z because it is way too dangerous. I shouldn’t travel alone. I should go now or I will regret it forever.

Among all this advice a friend suggested to pick a theme for the trip, a point of reference to look at the world I will cycle through and the people I will encounter.  It is a splendid idea and one my friend regretted not to find the time for himself. I’m intrigued by the advice people give because, regardless if you take it or ignore it, it is a gateway to a treasure trove of stories. It is quite a luxury to be able to spend this much time discovering new ways to see the world.

There is not only the advice of friends and people I know. There are countless blogs and books by people who cycled the world. There are libraries full of books on life and how to live it. And the best thing is, I will have the chance to (re)read them passing through the places so vividly described in them. The same goes for music. I should certainly remember not to eat the yellow snow.

And then there are the people I don’t know yet and that I will meet along the way. What advice would they give me?

I ‘m looking forward to this endless string of stories and advice and what it will teach me about life. Anyway, enough to ponder on for the next year or two, while I ‘m working on my calves.